Οδηγός Επιβίωσης: Ψώνια Μαζί

Όταν η Γυναίκα σου ζητήσει να βγείτε για ψώνια, πρόκειται για όλα τα υπόλοιπα εκτός από την αγορά λαχταριστών παππουτσομασκαροψιψιψονιών. Υπάρχουν και αυτά ως άλλοθι, αλλά η σκοτεινή αλήθεια του πράγματος, είναι πολύ βαθύτερη. Πολύ τρομακτικότερη. Αν η Γυναίκα ήθελε στ’αλήθεια να πάρει την τάδε τσάντα ή τη δείνα γόβα, την παράγγελνε από τα μαγευτικά Ίντερνετς, έστελνε κατά προτίμηση και κάποια παραλλαγή του Χαμάλη να την παραλάβει και η ιστορία έληγε εκεί.

Όταν σου ζητήσει όμως Αδερφέ Άντρα να την συνοδεύσεις, θέλω να φανείς δυνατός.

Μην πανικοβληθείς. Μην λυγίσεις. Άσε το μαχαίρι να μπει στην καρδιά σου, διατήρησε poker face και απάντησε όλο τρελίτσα :

“Μα φυσικά αγάπη μου!”

Στην πραγματικότητα, θέλει από εσένα δυο πράγματα:

1. Να την κυκλοφορήσεις επισήμως, σε πλήρη διακήρυξη αρμονικής συμβίωσης και σε κοινή θέα των απανταχού υπολοίπων θηλυκών. Τουτέστιν, να κουβαληθείς σακουλοδέσμιος ως άλλος Γαλάτης οπλαρχηγός στο Circus Maximus, έχοντας καταθέσει ντροπιασμένος το χειριστήριο του XBOX σου, έχοντας αφήσει τη στιβαρή πανοπλία της λεκιασμένης φανέλας για το καλό σου πουκάμισο και έχοντας υποκύψει στις κοινωνικές επιταγές της εποχής.

2. Να εκχωρήσεις πνευματική γη και ύδωρ, συζητώντας επί ώρες για τάσεις, μόδες, χρωματικούς συνδυασμούς, φινέτσα και κινηματογραφικές αναφορές επί της ενδυματολογικής σημειολογίας, ενώ στην πραγματικότητα ο χρυσός κανόνας που παίζει σε αδιάκοπο ρηπήτ στο κεφάλι σου είναι:

«Όσο ξεκωλότερο, τόσο το καλύτερο.»

Καμιά γυναίκα δεν μένει ασυγκίνητη μπροστά σε τέτοια αφύσικη επίδειξη αυτοκυριαρχίας εκ μέρους σου. Αλλά στοιχίζει.
Από τη στιγμή λοιπόν που θα συμφωνήσεις, είσαι στρατιώτης, νίντζα, κομάντο σε αποστολή αυτοκτονίας. Δεν βγήκατε για ψώνια, βγήκατε για να επιβεβαιώσεις πως δεν είσαι το άθλιο ρεμάλι της κοινωνίας που όλοι ξέρουμε ούτως ή άλλως πως είσαι. Που αν δεν ήσουν, η Γυναίκα θα σε θεωρούσε «Γλυκούλη», «Αδερφή Ψυχή» και «Όχι ρε είσαι καλά; Τον Στέφανο τον βλέπω σαν αδερφό!». Αλλά ζούμε στον 21ο αιώνα. Τα προσχήματα είναι το αίμα στις φλέβες μας. Το εσωτερικό ερπετό που ζει για να τρέφεται με βρώμικα πιτόγυρα και να κουρσεύει τα ψηφιακά νερά του Assassin’s Creed IV, οφείλει να μένει καλά κρυμμένο στο υπόγειο κλουβί του.

Τώρα ξέρεις, Αδερφέ Άντρα. Την επόμενη φορά που θα σου ζητήσει να βγείτε για ψώνια, ξέρεις τί πραγματικά θέλει από εσένα. Από τη στιγμή που συναινείς να της το δώσεις, δεν θα είσαι ούτε μίρλας, ούτε κλάψας, ούτε γκρίνιας. Ακολουθώντας τον Οσιομάρτυρα Ζιάο, θα θυσιάσεις εκκούσια achievements, ώρες γλυκιάς ταβανοθεραπείας και προσεκτικής ταξινόμησης των χνουδιών που έβγαλες από τον αφαλό σου την τελευταία εβδομάδα και θα μεταμορφωθείς σε Ζούπερ- Φιλικός- Προς –Το- Χρήστη- Αγαπούλης™. Αν είσαι αληθινά μερακλής και νιώσεις έτοιμος για μεγάλα κόλπα, μπορείς πάντοτε να περάσεις στην αντεπίθεση, δείχνοντας μεγαλύτερο ζήλο για τις τσάντες και τα παππούτσια από μαθητευόμενη της Vogue κατά τη διάρκεια της Fashion Week.
Να την τραβάς εσύ από βιτρίνα σε βιτρίνα και να θυμάσαι κάθε πιθανό ρούχο την έχεις δει ποτέ να φοράει, προτείνοντας διάφορους απίστευτους όσο και ανατριχιαστικά επίκαιρους συνδυασμούς. Να αγκαλιάσεις το μαρτύριο και να το στρέψεις μαεστρικά εναντίον της. Θα ξέρεις ότι το έκανες σωστά όταν δεις το άγριο, παγανιστικό φως να σιγοσβήνει από τα μάτια της και να μουρμουρίζει κάτι που φέρνει σε : “Εντάξει, δεν έχει και τίποτε πολύ σπουδαίο, δεν πάμε για καφεδάκι καλύτερα; Κοίτα ωραία μέρα που έχει!»
source: galsnguys.gr